Sento: openbare badhuizen in Japan
Door het team van Find My Sauna·
Bijgewerkt ·
7 min leestijd
Een sento is het openbare buurtbadhuis van Japan: een groot, heet bad, een muurschildering van de Fuji en vaste bezoekers die al tientallen jaren komen. Een bad kost een paar honderd yen. De badhuizen sluiten één voor één, en dat is een goede reden om er snel eens heen te gaan.
Het korte antwoord
Een sento is een Japans openbaar badhuis dat meestal verwarmd kraanwater gebruikt in plaats van water uit een warmwaterbron, met aparte baden voor mannen en vrouwen. Je betaalt een klein vast bedrag, wast je zittend bij de douches en baadt daarna in hete baden, vaak onder een geschilderde Fuji. In Tokio is de prijs voor volwassenen door de prefectuur gemaximeerd en sinds 1 augustus 2026 ¥600. Veel sento hebben nu ook een sauna en koud bad tegen een kleine toeslag. De badregels zijn dezelfde als bij een onsen.
Wat een sento is
Sento (銭湯) wordt geschreven met de tekens voor geld en heet water. Het idee is eenvoudig: een openbaar bad waarvoor buurtbewoners betalen. De meeste sento gebruiken gewoon verwarmd water. Dat is het voornaamste verschil met een onsen, die door een natuurlijke warmwaterbron moet worden gevoed. Enkele sento liggen wel bij een bron. Sommige badhuizen in Tokio noemen zichzelf ‘natuurlijke onsen’ en gebruiken beide namen.
Een typische sento heeft een kleedruimte, een wasruimte met lage kranen en krukjes op een rij en twee of drie baden: een heet bad, een zeer heet bad en vaak een bubbel- of elektrisch bad. Zoek boven de deur naar een gordijn (noren) met het teken ゆ, dat heet water betekent. Onze gids over onsenetiquette beschrijft hoe je je wast en baadt. Elke regel daar geldt ook hier.
Van tempels tot badhuizen in Edo
Het baden verspreidde zich in Japan met het boeddhisme, dat in de 6e eeuw arriveerde en leerde dat baden een deugdzame daad was. Tempels in Nara, zoals Todaiji, hadden badhuizen en boden het publiek gratis baden aan. Tegen het einde van de Heianperiode had ook Kyoto eigen badhuizen.
Volgens de Tokyo Sento Association opende Ise Yoichi in 1591 het eerste openbare bad van Edo, bij de Zenigamebrug. Dat was een jaar nadat Tokugawa Ieyasu was aangekomen. Enkele decennia later was er volgens een verslag uit die tijd in elke buurt een badhuis. De badhuizen in Edo waren gemengd tot het midden van de Meijiperiode. Kranen werden pas in 1927 in de sento van Tokio aangelegd.
Waarom sento verdwijnen
Sento waren onmisbaar toen de meeste huizen geen bad hadden. Toen privébadkamers in Japanse woningen normaal werden, verdwenen ook de klanten. Volgens sentohistoricus Machida Shinobu lag de piek rond 1965, met ongeveer 22000 badhuizen in heel Japan. In 1996 telden cijfers van het ministerie van Volksgezondheid 9,461 gewone openbare badhuizen in het land; in 2018 waren dat er nog maar 3,535. In dezelfde jaren daalde het aantal in Tokio van 1,503 naar 542.
Sommige badhuizen die zijn overgebleven, hebben zichzelf opnieuw uitgevonden, zoals je hieronder leest. Verblijf je in de buurt van een oude sento, bezoek hem dan zolang het kan.
Muurschilderingen van de Fuji
De grote schildering op de badhuismuur is het herkenningsteken van de sento. De eerste geschilderde muurschildering wordt meestal gedateerd op 1912. Toen vroeg de eigenaar van Kikai-yu in Kanda, Tokio, schilder Kawagoe Koshiro om de muur te versieren. De Fuji werd het klassieke onderwerp, in helderblauw boven de baden, zodat je tijdens het baden uitzicht hebt.
Niet elke sento heeft een Fuji. Sakai-yu in Niigata heeft tegelmozaïeken van de kust van Sado. Hotta-yu in Tokio behield bij een renovatie zijn oorspronkelijke tegelmozaïeken. Heian-yu in Kyoto noemt zich vanwege een schildering van 7.2 meter met de festivals van Kyoto een museumsento.
Het buurtbadhuis
Voor vaste bezoekers is de sento onderdeel van de dag: na het werk een bad, een praatje met dezelfde gezichten en dan naar huis om te slapen. In Manzai-yu in Kobe, open sinds 1945, wordt in de hal oden verkocht en blijven vaste bezoekers na hun bad voor een biertje. Oudere badhuizen hebben vaak een bandai, een verhoogde zitplaats bij de ingang. Daar neemt de eigenaar je geld aan en heeft zicht op beide kleedruimtes. Nieuwere badhuizen hebben in plaats daarvan een balie.
Bezoekers zijn welkom. Niemand verwacht dat je Japans spreekt. Een glimlach, een knikje en het voorbeeld van anderen volgen helpen al veel.
Sauna’s en een nieuwe generatie
De Japanse saunagolf heeft veel sento een tweede leven gegeven. Eigenaren voegden sauna’s en koude baden toe. Jongere mensen komen voor de reeks sauna, koud bad en rust en voor het kalme gevoel daarna, dat Japanse saunaliefhebbers totonou noemen. In Kyoto werd Sauna no Umeyu in 2015 nieuw leven ingeblazen als eerste badhuis van het collectief Yutonamisha. Het nam later andere oude badhuizen over, waaronder Kamogawa-yu, opgericht in 1926. De muren van Kamogawa-yu zijn nu bedekt met tegels die uit gesloten sento in Kyoto zijn gered.
Voor de sauna betaal je meestal extra en sommige locaties beperken hoelang saunagebruikers mogen blijven. Ben je Finse sauna’s gewend, lees dan onze gids over saunatemperaturen: sommige sentosauna’s zijn warmer dan 100 °C (212 °F).
Wat het kost
De gouverneur van elke prefectuur bepaalt op grond van een prijsverordening uit 1946 de maximale basisentree voor sento. In Tokio steeg de prijs voor volwassenen op 1 augustus 2026 van ¥550 naar ¥600. Kinderen van 6–11 jaar betalen ¥200 en kinderen jonger dan 6 jaar ¥100. In 2000 was de prijs ¥400.
Elders betaal je vaak minder. Bij de sento die wij vermelden, kost de entree ¥550 in Kyoto en Kumamoto en ¥480 bij Midori-yu in Niigata. Voor toegang tot de sauna betaal je extra: ¥100 bij Daifuku-yu in Kumamoto en ¥550 bij Kairyou-yu in Tokio. Heb je geen handdoeken, zeep of shampoo meegenomen, dan kun je die aan de balie kopen of huren.
Zo bezoek je een sento
- Controleer de openingstijden. De meeste sento gaan halverwege de middag open, sluiten rond middernacht en zijn één dag per week dicht.
- Neem een kleine handdoek, zeep en shampoo mee of koop ze daar. Sommige sento bieden gratis toiletartikelen aan.
- Trek je schoenen uit bij de ingang en zet ze in een schoenenkluisje.
- Betaal aan de balie of bij de bandai en voeg de sauna toe als je die wilt gebruiken.
- Kleed je uit, was je en ga dan in bad. Volg de regels in onze gids over onsenetiquette: eerst wassen, handdoek uit het water, haar vast en geen badkleding.
- Vraag vooraf naar tatoeages als je die hebt. De regels verschillen en sommige sento, waaronder Kaieiyu in Tokio, laten bezoekers met tatoeages niet toe.
Waar je een sento vindt
Find My Sauna vermeldt 78 sento. Deze steden hebben er de meeste:
サウナの梅湯
Kyoto · Heropend in 2015, met sauna
鴨川湯
Kyoto · Houtgestookt, opgericht in 1926
改良湯
Tokyo · Sinds 1916, muurschilderingen van kunstenaars
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een sento en een onsen?
Een onsen gebruikt water uit een natuurlijke warmwaterbron. Een sento is een openbaar badhuis dat meestal verwarmd kraanwater gebruikt. De etiquette is hetzelfde.
Hoeveel kost een sento?
Elke prefectuur stelt een maximumprijs vast. In Tokio betalen volwassenen sinds augustus 2026 ¥600. Elders ligt de prijs vaak rond ¥450–550. Voor sauna’s betaal je extra.
Moet je naakt zijn in een sento?
Ja. De baden zijn gescheiden naar geslacht en badkleding is niet toegestaan.
Waarom hebben sento schilderingen van de Fuji?
Grote muurschilderingen werden begin 20e eeuw een sentotraditie in Tokio. De Fuji werd het populairste onderwerp.
Mogen toeristen naar een sento?
Ja. Bezoekers zijn welkom. Leer eerst de wasregels en controleer het tatoeagebeleid als je tatoeages hebt.
